In mijn dromen

Hallo bloggers!

Na een mislukte poging de eerste weblogopdracht van Nederlands over “All-Inclusive” van Suzanne Vermeer te maken; geen recensie te vinden, heb ik op het laatste moment, 2 dagen voor de inleverdatum van de opdracht om precies te zijn,  een boek van Simone van der Vlugt gelezen: “In mijn dromen”.

Rosalie, de enige hoofdpersoon, heeft zeker mijn sympathie gekregen. Ik ergerde me aan het feit dat niemand haar geloofde als ze het over haar lucide dromen had, ik leefde echt met haar mee en kon me goed in haar situatie verplaatsen.

“In mijn dromen” is een vrij recent boek, hierdoor zijn de thema’s erg van deze tijd. De eerste druk verscheen eind juni 2011 in de winkels. Er wordt geschreven over paranormaal begaafde mensen, de strijd van de PVV tegen moslims, 9/11 en meer.

Ik vond dat het boek een aantal dingen over de Koran en de islam duidelijker maakte. Er werd door Ravik aan Rosalie uitgelegd dat de Koran niet oproept tot geweld, maar dat bepaalde stukken tekst verkeerd kunnen worden geïnterpreteerd als deze uit het verband worden gerukt. Voor mij was het nooit helemaal duidelijk hoe de een nou kan zeggen dat de Koran oproept tot geweld en de ander dat dit totaal niet het geval is. De PVV (onder leiding van Geert Wilders) begrijpt overduidelijk niet dat je de verhalen uit de Koran in het geheel moet lezen, omdat je anders een verkeerd beeld krijgt van de islam. In de verhalen komen inderdaad stukjes tekst voor die oproepen tot geweld, maar alleen als de “tegenpartij” ermee begint. Er staat ook in dat als de ander vrede wil sluiten, je dat moet accepteren en niet door moet vechten. Als je alleen het deel leest dat je moet vechten, komt de islam niet goed bij je over. Geert Wilders heeft een film gemaakt, genaamd Fitna, waarin hij zijn visie op de islam geeft. Hij laat echter alleen beelden zien van extremisten. Er zijn groepen extreme moslims die inderdaad denken zoals in de film te zien is, maar het grotere deel van de moslims denkt totaal niet zo.

Ik had moeite met het vinden van een recensie, maar heb er uiteindelijk 1 gevonden (onder aan de pagina). Ik ben het niet helemaal eens met de schrijver van de recensie; ik had bij het lezen van de hoofdstukken in de politiecel niet echt het gevoel dat ze het daar erg slecht had, als bijvoorbeeld de ruimte waarin ze zich bevond wat beter werd omschreven en er erg vervelende/vieze celgenoten waren, had ik me beter kunnen voorstellen hoe vreselijk de 2 dagen in de cel voor Rosalie moeten zijn geweest. Ik weet dat het 2 dagen zijn geweest, omdat dat later in het boek werd gezegd. Aangezien Rosalie niet wist of het dag of nacht was, sliep ze wanneer ze eindelijk in slaap viel. Ze werd een aantal keren verhoord, maar het was niet duidelijk of er meerdere verhoren waren op 1 dag, of dat er elke dag 1 verhoor was. Ik vond dit stuk erg verwarrend en het was voor mij dus onduidelijk hoe lang Rosalie in de cel heeft vastgezeten.

Ook vond ik, in tegenstelling tot de recensent, het boek een leuk en verassend einde hebben. Voor de rest ben ik het helemaal eens met deze recensie!