Ik heb het boek “Het leven is verrukkulluk” gelezen voor het vak Nederlands. Het leek mij een boek dat je vrolijk maakte, aangezien de kaft met allemaal leuke felle kleurtjes was versierd. Ik ga jullie wat meer vertelen over de inhoud van het boek.
“Het leven is verrukkulluk” gaat over twee goede vrienden genaamd Mees en Boelie. Er wordt verteld over de dingen die zij meemaken. Ze ontmoeten in een park een meisje, dat de naam “Panda” draagt. Met z’n drieën hebben ze het best gezellig en ze besluiten naar het huis van Mees te gaan. Tijdens het rondzwerven worden ze achtervolgd door een ‘oude grijsaard’. Ook toen ze naar het huis van Mees liepen werden ze weer achtervolgd. Ze waren er een beetje klaar mee en sloegen hun achtervolger neer en stalen zijn geld.
Boelie was totaal vergeten dat hij een interview had met een journalist genaamd ‘Ernst-jan Zoon’, en snelde naar de journalist toe. De journalist heeft problemen in zijn relatie, hij denkt namelijk dat zijn vrouw, Etta, vreemdgaat. Hij vraagt Boelie of hij erachter kan komen of zijn vermoedens kloppen.
Ondertussen wordt de oude grijsaard overeind geholpen door een voorbijganger (Tjeerd Overbeek) die zag hoe de oude man werd beroofd.
Mees, Boelie en Panda besluiten een feest te geven van het gestolen geld, Tjeerd Overbeek en Etta zijn hier ook aanwezig. Boelie en Etta hebben het ‘enorm gezellig’ tijdens het feest.
Remco Campert (28-7-1929, Den Haag) is een Nederlandse schrijver. Zijn vader was dichter (het lied der achttien doden) en zijn moeder was actrice. Zijn ouders scheidden op zijn 3e. Remco heeft tot 1940 bij zijn moeder en bij zijn grootouders gewoond, maar werd in 1940 in een pleeggezin geplaatst. In 1941 moest hij met zijn pleeggezin vluchten, omdat de Duitsers zijn woonwijk afbraken. Ze vluchtten naar Ede en Remco ging daar naar de MULO. In het jaar 1943 kreeg Remco te maken met het overlijden van zijn vader, hij overleed in een concentratiekamp. Remo Campert besloot vroegtijdig met school te stoppen om, net als zijn vader, schrijver te worden.
In 1949 trouwde Campert voor het eerst met Freddie Rutgers. Na een aantal andere huwelijken en 2 kinderen is hij nu nog steeds met de vrouw met wie hij het laatst trouwde.
Remco Campert heeft in het boek ‘gespeeld’ met de Nederlandse taal, hij heeft veel woorden geschreven zoals je ze uitspreekt. Hier een aantal voorbeelden:
Giegullen : Giechelen
Dzjojrijden : Joyrijden
Tsjoe-win- k'um : chewinggum
Enniewee : Anyway, hoe dan ook
Ik denk dat Remco dit heeft gedaan, om eens een ‘ander’ boek te schrijven. Ik denk namelijk dat dit niet zo vaak is gedaan, of zelfs nog nooit is gedaan. Ik vond het zelf erg lastig om het boek te begrijpen door deze manier van schrijven. Ik moest soms wel erg lang nadenken over een woord!
Er is een documentaire gemaakt waarin het boek van Remco Campert als het ware ‘gebruikt’ wordt, om een gat in de geschiedenis op te vullen. Er is veel bekend over de jaren 50 en 60, maar in deze documentaire wordt een gat gezien tussen deze periodes.
Eind jaren 50 zit Nederland volop in de wederopbouw van de 2e Wereldoorlog. Een groep jongeren, de Rock ’n Rollers, komen in opstand tegen het zuinig zijn en hard werken.
In de jaren 60 kwamen de hippies en de provo’s in opstand; ze waren tegen het gezag. Ze hingen maar wat rond en rookten marihuana. Jazzcafés waren erg in de mode toentertijd. Mensen kwamen samen en het maakte niet uit of je die mensen ooit nog wel eens terugzag. Je sprak met niemand af, nee, je kwam elkaar wel tegen in een jazzcafé!
Mannen hadden in die tijd skinny jeans (zoals we ze nu noemen) aan en vrouwen maakten zich erg overdreven opà hele zwarte wenkbrauwen en witte lippenstift.
Het waren twee periodes van onrust, Remco Campert schreef over de periode ertussenin.
